De poëzie van water

Bron van leven, soms bedreigend maar altijd aanwezig.

Water, geboren uit stoom en ijs. Het heeft een essentiële rol gespeeld in de evolutie. Ook wijzelf en alle levende wezens bestaan grotendeels uit water.

Geen wonder dat we in water een teken zien van leven, van verbondenheid. Aan de waterkant kom je tot rust, een plek van herbronning. Vooral die kleinere watertjes zoals sloten, poelen en vaarten, zijn inspirerend.

Gefascineerd raken door reflecties van bomen, regendruppels op het gladde wateroppervlak, schaduwen, rimpelingen….

Lees ook het prachtige gedicht van Hone Tuwhare.

Rain 

I can hear you making
small holes in the silence
rain

If I were deaf
the pores of my skin
would open to you
and shut

And I should know you
by the lick of you
if I were blind:

the steady drum-roll
sound you make
when the wind drops

the something
special smell of you
when the sun cakes
the ground

But if I should not
hear
smell or feel or see you

You would still
define me
disperse me
wash over me
rain

Laat iets weten


 

Kan ik iets voor je doen? Laat dan zeker iets van je horen. Ben je benieuwd naar meer foto's, handgemaakte boeken of heb je een website nodig, snuister dan zeker verder op deze website...

 

Pin It on Pinterest

Share This