De poëzie van water

Bron van leven, soms bedreigend maar altijd aanwezig.

Water, geboren uit stoom en ijs. Het heeft een essentiële rol gespeeld in de evolutie. Ook wijzelf en alle levende wezens bestaan grotendeels uit water.

Geen wonder dat we in water een teken zien van leven, van verbondenheid. Aan de waterkant kom je tot rust, een plek van herbronning. Vooral die kleinere watertjes zoals sloten, poelen en vaarten, zijn inspirerend.

Gefascineerd raken door reflecties van bomen, regendruppels op het gladde wateroppervlak, schaduwen, rimpelingen….

contact


 

Pin It on Pinterest

Share This